Precies 50 jaar geleden overleed de Franse schrijver Boris Vian. Hij was een veelzijdig iemand, want behalve auteur was hij ook ingenieur, zanger en jazztrompetist. Zijn werk was vaak controversieel, zeker in het Frankrijk van de jaren '50. Hij heeft 11 romans geschreven, vier dichtbundels, diverse theaterstukken, filmscenario's, chansons, etc. Een bekend boek van hem is ‘Ik zal spuwen op jullie graf' (vertaald in 1973), voor het laatst herdrukt in 1995. Hij schreef vele artikelen over jazz, Rudy Koopmans maakte voor het boek 'Over jazz: teksten 1946- 1958' (1984) een keuze uit de wat langere stukken.
Volgens de achterflap van het boek ‘Boris Vian: een biografie’, geschreven door Philippe Boggio (vertaald in 1993) was zijn leven vol dramatische gebeurtenissen en geheimen, veel geruchten en verdriet.
Volgens de achterflap van het boek ‘Boris Vian: een biografie’, geschreven door Philippe Boggio (vertaald in 1993) was zijn leven vol dramatische gebeurtenissen en geheimen, veel geruchten en verdriet.
Wat kijkt hij vermoeid!
BeantwoordenVerwijderenBoris Vian brengt herinneringen binnen. Ik was in Finland en sprak met een Frans meisje met de minder Franse achternaam Muller. Zij was een fan van Boris Vian en vertelde over zijn boek 'L'écume des jours' in de vertaling Het schuim der dagen en vond hem creatief, humoristisch en dichterlijk. Ze bedacht ter plekke een zinsconstructie die karakteristiek zou zijn voor Vian: 'J'entends une plancher qui fait une bruit comme une souris qui rêve" Het was begin jaren zeventig. Ik kende hem (Vian)nog niet maar ben hem sindsdien nooit vergeten. Succes met je leuke blog!
Ja, lezen schept een band. Wie weet biedt de zomervakantie daarvoor gelegenheid.
BeantwoordenVerwijderen