John Vermeulen (1941- 2009)

Onlangs overleed de auteur en vertaler John Vermeulen. Niet wereldberoemd, maar zeer veelzijdig. Literatuurplein schrijft over hem: 'Hij was de auteur van in totaal elf SF-romans, veertien thrillers, vijf historische romans, tien non-fictieboeken, drie SF-verhalen voor de jeugd en elf Vlaamse Filmkes, waarvan een werd bekroond met de John Flandersprijs'. Zijn thriller '1000 meter van Argameddon' gaat over een verrijkingsfabriek van radio-actieve splijtstof die wordt bezet. Het boek 'Varensweeen' bevat humoristische verhalen over de watersport. Dit zijn zomaar een paar voorbeelden. Zijn deze boeken verouderd?

Vraag ze aan via de bibliotheek.

Christa Wolf

Collega-blogger Wannabook legt in haar bericht van maandag 24 augustus een link tussen het boek 'De heks van Portobello' van Paul Coelho en het boek 'Kassandra' van Christa Wolf. Wannabook is duidelijk onder de indruk van het werk van Christa Wolf. Gezien de vele bronnen die de Universiteit Berlijn heeft verzameld is het een schrijfster van belang, haar thema's zijn nog steeds actueel. Wannabook schrijft: "In 1983 verschijnt het boek Kassandra van Christa Wolf, met daarbij In de ban van Kassandra, waarin Christa Wolf vertelt hoe zij er toe gekomen is het verhaal van de priesteres Kassandra, dochter van de koning van Troje, zo opnieuw te vertellen. Het is de tijd van de vredesbewegingen en Wolf gruwt van de oorlogszuchtige taal van de Koude Oorlog. Oorlog is al eeuwen een belangrijk thema in de literatuur: de literatuur van de Westerse wereld begint met het verhaal van de oorlog om Troje. En degene die voorspelt dat het allemaal slecht zal aflopen, Kassandra, wordt niet geloofd! Kassandra ruilt, in de versie van Christa Wolf, het paleisleven in Troje en de daarbij behorende oorlogsvoering, in voor een eenvoudig leven langs de oevers van de rivier de Skamandros. Daar leeft een groep van voornamelijk vrouwen vreedzaam en in harmonie met de natuur. Ze vereren de Oergodin, net als in De heks van Portobello, met dansen en trances".
Vraag de boeken van Christa Wolf aan via de bibliotheek.

Graham Greene (1904- 1991)

Vorig jaar werd in de Universiteit van Texas in Austin door François Gallix van de Sorbonne een onvoltooide vroege roman van Graham Greene opgespoord. Greene begon aan de roman in 1926, toen hij 22 was en zich net had bekeerd tot het katholicisme. Met ingang van het zomernummer publiceert het blad Strand Magazine in vijf delen dit boek The Empty Chair. Lees meer hierover op Literatuurplein. Graham Greene was journalist, werkte voor een inlichtingendienst en was oorlogs correspondent in Vietnam. Bekende titels:

'Onze man in Havana'. Dit is een parodie op de geheime dienst, met als hoofdfiguur een agent van de Britse geheime dienst, die een denkbeeldig apparaat opbouwt met niet bestaande onderagenten.

'De stille Amerikaan' gaat over een jongeman, vol idealen en boekenwijsheid die naar Frans Indo-China is gekomen als lid van een Amerikaanse missie voor economische hulp. Hij mengt zich, zonder enige kennis van de achtergronden, in de politiek met de bedoeling een derde macht te creëren naast de Fransen en de Viet-Minh.

De memoires van Greene verschenen in het Nederlands onder de titel 'Een soort leven'.

De boeken van en over Graham Greene zijn aan te vragen via de bibliotheek.

Peter Andriesse (1941- )

Deze keer een bijdrage van een collega:

Verder dan de 4e druk voor Zuster Belinda in 1992 is het bij Peter Andriesse niet gekomen. Het werk van de Nederlandse auteur verlaat nog nauwelijks de planken in bibliotheken en is voor een redelijk bedrag te koop via online antiquariaatscatalogi. Andriesse maakte deel uit van de literaire stroming Zeventig waarvan de deelnemers zich uitspraken voor leesbare teksten en heldere verhalen. Hij keerde zich tegen van wat hij bestempelde als de 'Nieuwe Wartaal' (Vogelaar/van Marissing) en de 'Nieuwe Meligheid' (Bernlef). Met zijn aanvallen op schrijvers en critici onder meer verschenen in zijn eenmanstijdschrift onder de veelzeggende naam 'Kamikaze' maakte hij weinig vrienden. In recensies werden hem zelden literaire kwaliteiten toegekend, kreeg hij kwalificaties als 'Andriesse is dement', 'aan dit boek is alles misplaatst', 'op zijn best een vakantieboek' en uiteindelijk werden zijn boeken in recensentenland doodgezwegen.
Een aantal spannende, realistisch geschreven boeken over herkenbare situaties (boulimia, echtscheiding) blijft daardoor weinig gelezen.
Neem de roman "De geur van de doerian", gepubliceerd in 1986.
Dit boek gaat over een vakantie op Sumatra die voor Erik en zijn zus Heleen bedoeld was om herinneringen op te halen aan hun jeugdjaren in Indonesië. Wat een ontspannen vakantie had moeten worden, wordt beheerst door irritaties tussen Erik en zijn vrouw Myra, gerelateerd aan de eetstoornis van Myra. Zonder dat Andriesse het woord boulimia benoemt, wordt duidelijk hoe boulimia het leven van Myra beheerst, van het stiekem kopen van laxeertabletten tot het gevoel van overbodig te zijn. Zinnelijkheid - gesymboliseerd door de in titel genoemde doerianvrucht - vormt een belangrijk thema. De doerian staat erom bekend dat de vrucht "smells like hell, tastes like heaven". Ook het Lolita-motief van de oudere man die op jonge meisjes valt speelt een rol. Erik dwingt Myra om samen met hem een berg te beklimmen die haar uiteindelijk noodlottig wordt. De sfeer in het boek is ronduit dreigend en onheilspellend waarbij Erik ondanks zijn onschuld het slachtoffer wordt.
Of neem de roman "Gezelligheid troef", uit 1977. De ondertitel is veelzeggend: Geschiedenis van een scheiding. Het gaat over Peters ex-vrouw en de beginnende romance van een begerige Jeroen Brouwers die Peter zijn vrouw aftroggelt. Het boek wordt in veel recensies meedogenloos afgekraakt maar ondanks dat laat het zich heerlijk lezen. Dat komt niet alleen door de zeventiger jaren sfeer, de humor maar vooral omdat Andriesse een geboren verteller is die ook over het ogenschijnlijke 'hier gebeurt niets' de lezer weet te boeien. De roman is een sleutelroman waarbij andere schrijvers te herkennen zijn als Hans Plomp en Mensje van Keulen.

De boeken van Peter Andriesse zijn te leen via de  bibliotheek.

De Afrikaanse Bibliotheek

Geen geld om te reizen ofop vakantie te gaan? Dat hoeft geen probleem te zijn, reizen in je leunstoel kan ook. Kennismaken met de Afrikaanse cultuur kan bijvoorbeeld door middel van de romans uit de Afrikaanse Bibliotheek van uitgeverij In de Knipscheer. Een bekende auteur uit deze bibliotheek is de Nigeriaanse schrijver Wole Soyinka. In 1986 kreeg hij de Nobelprijs voor de literatuur. Kunstbus schrijft: "De Vertolkers" is een roman waarin middels bondige dialogen tussen een groep jonge intellectuelen droom (fantasie) en werkelijkheid met elkaar worden afgewisseld. Hoofdpersonen van deze roman zijn enkele vrienden, een journalist, een schilder, een ingenieur, een docent een ambtenaar, een arts. Zij leven in het onafhankelijk geworden Nigeria van de jaren zestig. Het boek geeft een beeld van het leven in Nigeria in die tijd: zijn universiteiten, nachtclubs, hotels.

Een bekende vrouwelijke schrijfster is Buchi Emecheta. Haar boek "Als een tweederangs burger" gaat over een Nigeriaans studentenechtpaar met een snelgroeiend kindertal, dat in een Londense achterbuurt terechtkomt en met grote moeilijkheden te kampen heeft.

De romans uit de Afrikaanse Bibliotheek zijn aan te vragen via de bibliotheek.