Met zuinigheid en vlijt bouwt men huizen als kastelen. Op een folder voor een muziekuitvoering maakt uitgever P.N. van Kampen een kladje voor wat uiteindelijk een condoleancebrief moet worden voor de weduwe van Albert Neuhuys. De schilder Neuhuys is één van de laatst levenden van de Haagse School en de bekendste vertegenwoordiger van de Larense school. Wilhelm Martin, broer van de schrijver Hans Martin en later directeur van het Mauritshuis is in die dagen bezig de laatste hand te leggen aan een jubileumuitgave rond de schilder. De schilder 
zou op 10 juni 1914, 70 jaar worden een mooi moment voor het uitkomen van een ‘monumentaal werk’, zo had men gepland. Het was een intensieve klus die Martin op zich nam en die langer duurde dan hij zich had voorgenomen. Het werk van Albert Neuhuys was niet alleen in bezit van musea maar ook van particulieren en via kunstgalerieën probeerde Martin de eigenaren te achterhalen om de uitgave te voorzien van plaatwerk. Dat ging moeizaam want niet iedereen gaf toestemming voor het maken van ‘lichtdrukken’ waar vervolgens clichés van werden gemaakt. Maar er was meer dat zorgde voor vertraging. 
Martin had, zo schreef hij zijn uitgever, last van een dik hoofd, hoofdpijnen en huisarrest daarbij in het midden latend of de dokter of hijzelf zich dit had opgelegd. De correspondentie tussen Martin en uitgever loopt via briefkaartjes, vaak geschreven onder tijdsdruk vanuit zijn woonplaats Den Haag of op reis in het buitenland.
De kladtekst schreef van Kampen waarschijnlijk in het weekend volgend op 6 februari 1914, de overlijdensdatum van Neuhuys, op wat we nu een flyer noemen. De flyer was een uitnodiging voor een laatste optreden van Emiel Hullebroeck vlak voor zijn vertrek naar Nederlandsch Indië. Hullebroeck was Vlaams componist en een belangrijke figuur in de romantische liedbeweging in de eerste helft van de 20ste eeuw. In het Agrippa archief, de databank van het AMVC-Letterenhuis, ontwikkeld in samenwerking met de universiteit Antwerpen en sinds 1996 op internet raadpleegbaar, vind je affiches en vele foto’s van Hullebroeck.
Er zijn weinig flyers uit die dagen bewaard gebleven. Als van Kampen, uit zuinigheid gedreven, de flyer niet had gebruikt als kladje dan was deze niet terecht gekomen in de correspondentie tussen Martin en de uitgever maar gewoon bij het oud papier gedumpt.
In de Overijsselcatalogus is het boek van W. Martin over Albert Neuhuys en bladmuziek en cd van Emiel Hullebroeck aan te vragen voor leners uit Overijssel.
zou op 10 juni 1914, 70 jaar worden een mooi moment voor het uitkomen van een ‘monumentaal werk’, zo had men gepland. Het was een intensieve klus die Martin op zich nam en die langer duurde dan hij zich had voorgenomen. Het werk van Albert Neuhuys was niet alleen in bezit van musea maar ook van particulieren en via kunstgalerieën probeerde Martin de eigenaren te achterhalen om de uitgave te voorzien van plaatwerk. Dat ging moeizaam want niet iedereen gaf toestemming voor het maken van ‘lichtdrukken’ waar vervolgens clichés van werden gemaakt. Maar er was meer dat zorgde voor vertraging. 
Martin had, zo schreef hij zijn uitgever, last van een dik hoofd, hoofdpijnen en huisarrest daarbij in het midden latend of de dokter of hijzelf zich dit had opgelegd. De correspondentie tussen Martin en uitgever loopt via briefkaartjes, vaak geschreven onder tijdsdruk vanuit zijn woonplaats Den Haag of op reis in het buitenland.De kladtekst schreef van Kampen waarschijnlijk in het weekend volgend op 6 februari 1914, de overlijdensdatum van Neuhuys, op wat we nu een flyer noemen. De flyer was een uitnodiging voor een laatste optreden van Emiel Hullebroeck vlak voor zijn vertrek naar Nederlandsch Indië. Hullebroeck was Vlaams componist en een belangrijke figuur in de romantische liedbeweging in de eerste helft van de 20ste eeuw. In het Agrippa archief, de databank van het AMVC-Letterenhuis, ontwikkeld in samenwerking met de universiteit Antwerpen en sinds 1996 op internet raadpleegbaar, vind je affiches en vele foto’s van Hullebroeck.
Er zijn weinig flyers uit die dagen bewaard gebleven. Als van Kampen, uit zuinigheid gedreven, de flyer niet had gebruikt als kladje dan was deze niet terecht gekomen in de correspondentie tussen Martin en de uitgever maar gewoon bij het oud papier gedumpt.
In de Overijsselcatalogus is het boek van W. Martin over Albert Neuhuys en bladmuziek en cd van Emiel Hullebroeck aan te vragen voor leners uit Overijssel.
Mooi speurwerk weer!!
BeantwoordenVerwijderen